Poziewnik – zioło krzemionkowe

poziewnik pstry

Poziewnik jest chwastem, dlatego można go spotkać na polach, w ogrodach warzywnych, lasach, sadach, uprawach, nieużytkach i torfowiskach. Roślina ta lubi gleby zasobne w azot, a zatem miejsca o wysokim poziomie wód gruntowych. Poziewnik jest rośliną niefarmakopealną, dlatego nie jest stosowany w oficjalnej medycynie. Wśród poziewników mamy poziewnik polny, piaskowy, wąskolistny, szorstki, pstry i in.

Opis

Poziewniki są jednorocznymi roślinami zielnymi, zwykle dorastają od 15 do 100 cm wysokości. Pręcik poziewnika jest rozgałęziony, wzniesiony, czworościenny, zgrubiały poniżej węzłów, pokryty gruczołowatymi, grubymi, wystającymi szczecinkami, kłujący w dotyku. Liście o kształcie jajowato-lancetowatym lub romboidalnym, ząbkowane wzdłuż krawędzi, naprzeciwległe. Kwiaty są jednopienne, kielich ma rurkowaty kształt dzwonu. W zależności od gatunku, kolor kwiatów może być purpurowy lub fioletowy. Górna warga korony jest żółta, dolna ma jasnofioletową plamę. Kwiaty rośliny zebrane są w kwiatostany po 6-10 sztuk w fałszywych okółkach, rozwijających się w osiach górnych blaszek liściowych. Kwiat zaczyna kwitnąć w połowie lata i kwitnie prawie do pierwszych przymrozków. Owocem jest suszony orzech, który rozpada się na 4 płaskie orzeszki. Nasiona rośliny mogą kiełkować w ziemi nawet przez 15 lat. Jedna roślina może dać do 8000 nasion-orzechów. Rozmnaża się przez nasiona.

(Na zdjęciu poziewnik pstry)

Surowiec

Chociaż istnieje kilka gatunków Poziewników, wszystkie one mają podobne właściwości lecznicze i są prawie identycznie wykorzystywane w medycynie ludowej. Do celów leczniczych zbiera się nadziemną część rośliny: łodygi i liście. Łodygi ścina się przy ziemi podczas kwitnienia, zanim uformują się nasiona. Suszyć w pęczkach, kwiatostanem do dołu, w dobrze wentylowanym pomieszczeniu lub w cieniu, unikając bezpośredniego nasłonecznienia w temperaturze do 40 st C.
Suszone ziele przechowuje się w papierowej torebce w suchym miejscu maksymalnie przez 2 lata.
Nasiona są trujące, na stronach rosyjskich jako surowiec trujący podaje się również kwiaty.

Skład chemiczny

Ziela poziewników zawierają głównie garbniki, krzemionkę, irydoidy, olejek eteryczny, żywice, gorycz, flawonoidy (ladaneinę, ladanetynę), stachydrynę (alkaloid pirolidynowy) czyli N-dwumetyloprolinę (metylobetainę), kw. salicylowy, kw. kawowy, kw. askorbinowy, kw. krzemowy, glikozydy (galirydozyd, skutelarcinę) i sole. Poziewniki posiadają też znaczne ilości saponin.

Krzem

Poziewnik jest bogatym źródłem krzemu. Kwas krzemowy jest potrzebny do wzmocnienia i uelastycznienia tkanek nabłonkowych i łącznych. Zapewnia prawidłowe funkcjonowanie gruczołów wydzielania wewnętrznego. Krzem, który znajduje się w ludzkim ciele, może zwiększyć funkcje samoobrony organizmu. Związki aktywne ułatwiają usuwanie toksyn, metabolitów i substancji obcych wraz z moczem. Główną funkcją krzemu jest wspomaganie metabolizmu w organizmie człowieka. Poziewnik może być zalecany jako źródło krzemu w leczeniu gruźlicy płuc.

Układ oddechowy

Poziewniki polecane są przy gruźlicy, astmie, anginie, przeziębieniu, grypie, zapaleniu płuc i oskrzeli, przy uporczywym i długotrwałym kaszlu. Przyśpieszają gojenie tkanki płucnej i zmniejszają wysięk płucny. Saponiny rozluźniają zalegający i gęsty śluz w drogach oddechowych oraz wydzielinę ropną, ułatwiają oczyszczenie błon śluzowych układu oddechowego. Działają tym samym wykrztuśnie rozrzedzając zalegającą flegmę. Zioło jest bardzo przydatne w leczeniu stanów zapalnych gardła i krtani. Krzemionka zawarta w surowcu wzmaga bliznowacenie zmian gruźliczych. Stwierdzono, że kwas krzemowy jest niezbędny dla siły, elastyczności i prawidłowego funkcjonowania tkanki łącznej i nabłonkowej płuc.

Poziewnik ma działanie przeciwzapalne i antyalergiczne.

Inne

Zioło działa przeciwzapalnie, rozkurczowo, przeciwbólowo, antyseptycznie i antybakteryjnie. Saponiny również hamują rozwój grzybów i bakterii w przewodzie pokarmowym oraz w gardle.

Przy obrzęku śledziony, miażdżycy, chorobie wieńcowej, nadciśnieniu, osłabieniu serca, kurczach w nogach, chorobie wrzodowej i chorobach reumatycznych, anemii, stresie, bezsenności, kamicy moczowej i żółciowej, niewydolności nerek, zaburzeniach trawienia, kuracjach odmładzających, zapaleniu trzustki i zapaleniu jelita grubego.

Poziewnik korzystnie wpływa na układ wydalniczy, utrudniając wytrącanie się złogów moczowych i wzmagając diurezę. Działa moczopędnie. Wywiera wpływ hipotensyjny (obniżający ciśnienie krwi), wyraźnie uspokajający i nasenny. Żółciopędnie, lekko przeczyszczająco. Wzmaga apetyt. Utrudnia odkładanie cholesterolu w ściankach naczyń krwionośnych (działanie przeciwmiażdżycowe), wpływają też regulująco na narządy wydzielania wewnętrznego, czyli układ dokrewny.

Pożyteczna nalewka alkoholowa z tej rośliny ma doskonały efekt terapeutyczny – pomaga pozbyć się stanów zapalnych w drogach moczowych.

Zewnętrznie

Naparem i odwarem z ziela poziewnika przemywać skórę zapalnie zmienioną, trądzikową, łojotokową, naczynkową i zwiotczałą. Krzemionka poprawia elastyczność skóry, a polifenole zmniejszają rozszerzone pory i hamują nadmierne wydzielanie łoju. Irydoidy i saponiny działają przeciwzapalnie. Napar z poziewnika ma właściwości antyseptyczne. Poziewnik, podobnie jak skrzyp, perz, przytulie jest dobrym źródłem przyswajalnej krzemionki dla skóry.
Krzemionka działa korzystnie na naczynia krwionośne (uszczelnia i wzmacnia), stawy i tkankę łączną właściwą oraz nabłonkową (stymulacja regeneracji, gojenie). Napar z poziewnika stabilizuje strukturę włókien kolagenowych i nabłonków, utrzymuje ich odpowiednią elastyczność, zmniejsza przepuszczalność śródbłonków naczyń krwionośnych.

Zewnętrznie ziele poziewnika stosuje się w różnych chorobach skóry (atopowe zapalenie skóry, furunculosis, łuszczyca, egzema, potnica) w postaci okładów, przemywań i kąpieli.

Przeciwwskazania

Nadużywanie przetworów z poziewników jest niebezpieczne (bóle mięśniowe, drżenie, poty, zaburzenia sercowe, biegunka). Nie podawać dzieciom do 7 roku życia oraz kobietom karmiącym i w ciąży. Nie mieszać z ziołami zawierającymi glikozydy nasercowe!. Powoduje to zaburzenia sercowe przypominające kołatanie i drżenie serca. Poziewniki są roślinami działającymi silnie i zarazem skutecznie pod warunkiem, że będą stosowane według zaleceń.

Preparaty

Napar: 2 łyżki ziela suchego lub świeżego zalać 400 ml wrzącej wody; odstawić na 30 minut; przecedzić. Zażywać co 6 godzin po 50 ml w czasie posiłku.

Nalewka: pół szkl. suchego ziela zalać 300 ml alkoholu 40-70%; wytrawiać 14 dni; przefiltrować. Zażywać co 6 godzin po 30 kropli. Nalewka zastosowana zewnętrznie (przemywanie kilkakrotne w ciągu dnia) leczy wiele chorób ropnych i tym samym bakteryjnych.

Proszek: suche ziele zmielić na pył. Zażywać po tyle proszku ile mieści się na końcu łyżeczki od herbaty, dobrze popić; stosować co 8 godzin.

Z poziewników można przyrządzić także intrakt i alkoholaturę „zimną” w podobnych proporcjach surowca do alkoholu jak przy nalewce. Tak samo też dawkować.

Źródła:

https://lektrava.ru
https://agronom.guru
https://www.kladovayalesa.ru
https://roza-zanoza.ru
https://www.livemaster.ru
https://kiberis.ru
https://300trav.ru
https://www.asienda.ru
www.gramzdrowia.pl
www.rozanski.li

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *