Pokrzywa cz. I

Niegdyś z pokrzywy tkano, podobnie jak z lnu, płótna na worki i odzież, okadzano nią domostwa podczas burzy, chroniono od czarownic. W dzisiejszym wpisie przypomnimy sobie jak niezwykle jest ona bogata w substancje odżywcze i jak szerokie ma spektrum pozytywnego działania. Nietrudno ją znaleźć, gdyż rośnie prawie wszędzie: w lasach, zaroślach, wzdłuż rzek, szlaków  pieszych.  Liście pokrzywy możemy zbierać od maja do września, najcenniejsze są one tuż przed kwitnieniem. Zrywamy w dni słoneczne. Korzenie wykopujemy wczesną wiosną  lub późną jesienią. Gdy już zbierzemy, to mamy kilka opcji co dalej z nimi począć. Możemy spożywać świeże liście zaparzone lub podwiędłe, by straciły swoje parzące właściwości, możemy sporządzić sok lub liście ususzyćKorzenie możemy używać świeże lub ususzone.

Sok pokrzywowy

Bierzemy świeże ziele i (lub) liście, mielimy maszynką do mięsa i do połowy zalewamy przegotowaną wodą. Przykrywamy i odstawiamy na 8 godzin, przecedzamy. Masę roślinną nie wyrzucamy lecz przepuszczamy przez sokowirówkę. Oba wyciągi łączymy. Przechowujemy w lodówce nie dłużej jednak jak 5 dni. Zażywamy 4 razy dziennie po 2 łyżki. Sok można zakonserwować poprzez zalanie: alkoholem 40-60% (100 ml na 100 ml), winem białym lub czerwonym (100 ml soku na 200 ml wina), glice­ryną (100 ml na 100 ml), miodem (100 ml soku na 200 ml miodu) lub przez zasypanie cukrem (200 ml cukru na 100 ml soku). Tak zakonserwowany sok zażywamy 4 razy dziennie po 1 łyżce. – dr. Różański

Skład chemiczny

Pokrzywą warto się zainteresować ze względu na jej skład. Ziele i liście (kłącze nie zawiera jedynie chlorofilu) zawierają witaminę C – 100-270 mg/100 g,  karoten – do 20 mg, chlorofil alfa- i beta-  2,5-5%, ksantofll – 0,12%, fitochinony czyli witaminę K – 0,64%, sole mineralne (dużo żelaza, wapnia, krzemu, manganu, magnezu, potasu, fosforu i miedzi), acetylocholinę, ryboflawinę, kwas pantotenowy, tiaminę, pirydoksynę, histaminę, kwas mrówkowy, kwas krzemowy, krzemionkę, 2-metyloheptenol, antofen, acetofenon, garbniki, kwas glicerowy i glikolowy, flawonoidy, kwas foliowy i wiele innych. Dla porównania dodam, że cytryna w 100 g zawiera 50-80 mg witaminy C.

Parzydełka

Właściwości parzące pokrzywa zawdzięcza maleńkim włoskom, które zawierają kwas mrówkowy.  W zetknięciu ze skórą powoduje on reakcję skórną: drobną, acz swędzącą i szczypiącą wysypkę. I choć wydaje się to stwierdzenie ryzykownym, to spotkałam się w literaturze z opinią, że właśnie wysypki zwane „pokrzywką” można leczyć delikatnym smyraniem świeżymy liśćmi pokrzywy. Inne wskazania do zrobienia użytku z kwasu mrówkowego to: dolegliwości reumatyczne, bóle reumatyczne, lumbago i rwa kulszowa. Kwas mrówkowy rozszerza naczynia krwionośne, porażający receptory czuciowe i bólowe, działa przeciwreumatycznie, przeciwartretycznie i rozgrzewająco.

W opracowaniu „Pokrzywa cz. II” Dziękuję i zapraszam.

Evelka Stavelka

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *