Nawłoć – działa silnie moczopędnie

nawłoć pospolita

Nawłoć – Herba Solidaginis

Nawłoć to roślina mało wymagająca w stosunku do warunków glebowych. Toleruje częściowe zacienienie, ale lepiej rozwija się na stanowiskach słonecznych. Jest bardzo duża i potężna, więc należy wybrać przestronne miejsce do jej sadzenia.

Rośnie na leśnych polanach i w lasach o wystarczającej ilości światła na zboczach i wzgórzach.

Do celów leczniczych można zastosować dwa gatunki nawłoci: nawłoć pospolitą – Solidago virga-urea L. oraz nawłoć kanadyjską – Solidago canadensis L.

Opis

Nawłoć pospolita – wieloletnia roślina zielna. Pędy są wzniesione, gęsto pokryte nalotem, 80-150 cm wysokości. Łodyga może się czasami rozgałęziać. Liście dolne mają oskrzydlone ogonki, jajowate lub łopatkowate; liście łodygowe są ogonkowe lub górne odstające, podłużne lub lancetowate, ostre, ząbkowane lub prawie całobrzegie. Kwiatostan jest wierzchołkowy, wiechowaty, z krótkimi gałązkami. Grzbiety 10-15 mm długości, owijacz 4-8 mm długości, z wielobocznymi, licznymi, lancetowatymi listkami. Kwiaty są żółte, brzeżne języczkowe, żeńskie, z zagięciem długości około 8 mm, środkowe rurkowato-koronkowe, jajowate

Nawłoć kanadyjska jest bardzo ozdobna, wywodzą się z niej liczne formy ogrodowe różniące się wyraźnie wysokością i formą kwiatostanów. Ten gatunek jest wieloletnią rośliną zielną o wysokości do 150 cm, silnie przypominającą nawłoć pospolitą. Łodygi są wzniesione, rozgałęzione na szczycie, gęsto pokryte włoskami, zdrewniałe u podstawy. Pędy mają kolor od ciemno- do jasnozielonego. Liście naprzemianległe, linearno-lancetowate, na szczycie zaostrzone, z trzema wyraźnie widocznymi żyłkami. Liście dolne ostro ząbkowane wzdłuż brzegów, krótko ogonkowe, 5-12 cm długości. Górne liście są całobrzegie, siedzące, 4-8 cm długości. Koszyczki kwiatowe są małe, o średnicy 3-5 mm, składające się z 4-6 kwiatów trzcinowych i 5-8 rurkowatych. Kwiaty trzciny są żółte, ułożone w jednym rzędzie. Kwiaty rurkowate znajdują się w centrum koszyczka i mają 5 pręcików oraz słupek z płaskim, dwudzielnym znamieniem. Owocem jest wąsko-cylindryczna, żebrowana achene o długości 4-15 mm. Kwitnie od drugiego roku życia w końcu lipca lub na początku sierpnia, owocuje w końcu sierpnia lub na początku września.

Surowiec

Jako surowiec leczniczy, używa się górnej części pędów zebranych na początku kwitnienia. Należy odciąć wierzchołki na 30-40 cm. Ziele rozkłada się cienką warstwą lub wiesza na sznurkach i suszy w temp. do 40 st C. Schnie łatwo. Same liście nawłoci są w smaku mniej ostre niż całe ziele i przy tym równie wartościowe.

Skład chemiczny

Ziele (liście) nawłoci zawiera saponiny, alkaloidy, glikozydy flawonoidowe (kwercytrynę, rutynę, astragalinę), garbniki, olejek eteryczny, kw. chlorogenowy, kw. kawowy, kw. askorbinowy, amid kw. nikotynowego, karotenoidy, śluzy, kw. oleanolowy, zw. dwuterpenowe, sole, fermenty i in.

Nawłoć moczopędnie

Ziele nawłoci działa silnie moczopędnie. Glikozydy fenolowe i saponiny zwiększają filtrację w kłębuszkach nerkowych i zmniejszają resorpcję zwrotną w kanalikach nerkowych. W badaniach na zwierzętach uzyskiwano zwiększenie dobowej ilości moczu o 200-400%. Warto wiedzieć, że wyciągi wodne były mniej aktywne niż alkoholowe. Oprócz właściwości moczopędnych zioło działa także przeciwbakteryjnie i przeciwzapalnie.

Ze względu na swoje właściwości roślina jest szeroko stosowana w leczeniu przewlekłych stanów zapalnych dróg moczowych m.in. w zapalenia kłębków nerkowych (glomerulitis), miedniczek nerkowych (pyelitis), moczowodów (ureteritis), pęcherza moczowego (cystitis) oraz w kamicy moczowej. Nawłoć jest stosowana w skąpomoczu, zaburzeniach oddawania moczu u osób starszych (zatrzymanie moczu / mimowolne oddawanie moczu), albuminurią (chorobą polegającą na występowaniu drobnocząsteczkowych albumin w moczu), krwiomoczem, ropomoczem, białkomoczem i cukromoczem (+kokoryczka). Odwar z nawłoci zwiększa funkcję wydzielniczą nerek, wpływa na równowagę kwasowo-zasadową i gospodarkę wodno-solną. Zioło może być podawane w terapii i profilaktyce przy szczawianowej i moczanowej kamicy nerkowej. Natomiast jest przeciwwskazane jest w kamicy fosforanowej, ponieważ zwiększa pH moczu.

Zioło jest bardzo skuteczne w przypadku przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego. Czasami jest stosowana w przypadku impotencji i gruczolaka prostaty.

Bylina wspomaga normalizację procesów metabolicznych w komórkach, tkankach i narządach, usuwa toksyny, substancje toksyczne i sole metali ciężkich.

Nawłoć na reumatyzm i dnę moczanową

Nawłoć jest ogólne rzecz biorąc rośliną odtruwającą. Poleca się ją w chorobie gośćcowej, dnie, puchline, przy reumatyzmie, zaburzeniach metabolizmu kwasu moczowego, obrzękach i podagrze.

Dna moczanowa to choroba, która swoje korzenie ma w zachwianiach przemiany materii. Zaburzona gospodarka kwasowo-zasadowa organizmu prowadzi do wytworzenia się nadmiernych ilości kwasu moczowego. Gdy jest go za dużo, kwas zaczyna się krystalizować i odkładać w stawach w postaci, której nie potrafią wchłonąć białe ciałka krwi. Kryształki mogą uszkadzać tkanki i powodować bolesny stan zapalny. Choroba dotyka głównie mężczyzn w średnim i podeszłym wieku. U kobiet występuje rzadziej, najczęściej wśród pań po 65. r.ż. Statystyki podają, że cierpi na nią ok. 2% społeczeństwa.

Układ pokarmowy

Nawłoć pobudza produkcję żółci. Reguluje przemianę materii i wypróżnienia, pobudza wydzielanie śliny, soku żołądkowego, trzustkowego i jelitowego; przyśpiesza trawienie i wchłanianie mleczka pokarmowego, pobudza apetyt. Również w nieżycie żołądka i jelit, nadmiernej fermentacji, w drobnych krwawieniach z uszkodzonych naczyń włosowatych przewodu pokarmowego.
Wykazuje bardzo dobre wyniki w leczeniu procesów zapalnych pęcherzyka żółciowego, jak również w zastojach żółci i kamicy żółciowej.
Zatrucia, zaburzenia metaboliczne, zaburzenia trawienia, schorzenia śledziony, wątroby i żołądka, skurcze przewodu pokarmowego.

Nawłoć przeciwgrzybiczo

Nawłoć ma działanie przeciwgrzybicze, jest skuteczna w zwalczaniu kandydozy. Choroby grzybicze (pleśniawki pochwy i jamy ustnej).

Wzmacniająco na żyły

Nawłoć zmniejsza przepuszczalność naczyń włosowatych i ma korzystny wpływ na układ sercowo-naczyniowy i nerwowy. Uszczelniając i wzmacniając naczynia krwionośne ma wpływ przeciwwysiękowy. Przy pękaniu i przepuszczalności naczyń krwionośnych i wysiękach okołostawowych.

Zewnętrznie

Świeża miazga z liści nawłoci jest stosowana zewnętrznie w postaci okładów. Goi rany i działa antyseptycznie. Przy zakażeniu i zapaleniu, nawet wrzodziejącym, jamy ustnej i gardła (płukanka), sromu (przemywania, okłady), pochwy (irygacje, tamponowanie), oraz na uszkodzenia skóry, wysypki swędzące, obtarcia naskórka i in. W chorobach skórnych, ropnych i na tle łojotoku. W trądzikach, stanach zapalnych, egzemach i łuszczycy.

Inne właściwości nawłoci

Zioło działa napotnie, przeciwgorączkowo, hipotensyjnie (obniża ciśnienie krwi), uspokajająco, lekko nasennie, przeciwzapalnie, wykrztuśnie, przeciwbiegunkowo. Wskazania do stosowania: gorączka, przeziębienie, choroby zakaźne i skórne, upławy, zaburzenia miesiączkowania, puchlina wodna (wodobrzusze), nadciśnienie, wyczerpanie nerwowe, stres, bezsenność, nieżyty układu oddechowego, astma, kaszel różnego pochodzenia, gruźlica, cukrzyca.

Przetwory

Napar nawłociowy: 2 łyżki rozdrobnionego ziela zalać 1 szklanką wrzącej wody; odstawić na 30 minut; przecedzić. Pić 3-4 razy dziennie po 100-150 ml.

Nalewka z nawłoci: pół szkl. ziela lub liści zalać 400 ml wódki; wytrawiać 14 dni; przefiltrować. Zażywać 3-4 razy dz. po 5-10 ml.

Alkoholatura “zimna”: pół szkl. świeżego i zmielonego ziela zalać 400 ml alkoholu 40-60%; wytrawiać 14 dni; przefiltrować. Zażywać jak nalewkę.

Przeciwwskazania

Ostre, przewlekłe kłębuszkowe zapalenie nerek, ciąża, nadwrażliwość na substancje biologicznie czynne wchodzące w skład rośliny.

Przeciwwskazania

W składzie żółcieni znajdują się nie tylko substancje pożyteczne, ale również takie składniki, które mogą przynieść szkodę organizmowi. Dlatego przyjmowanie nawłoci w celach leczniczych jest przeciwwskazane:

Źródła:

https://100trav.su/lekarstvennye-rasteniya/zolotarnik-obyknovennyj.html
http://www.neboleem.net/zolotarnik-obyknovennyj.php
http://medportal.su/zolotarnik-obyknovennyj-ili-zolotaya-rozga-opisanie-primenenie-lechebnye-svojstva/
https://www.kladovayalesa.ru

Золотарник – лечебные свойства и противопоказания


https://www.greeninfo.ru
http://www.cnshb.ru
https://lektrava.ru/encyclopedia/zolotarnik-kanadskiy/
https://www.neboleem.net/zolotarnik-obyknovennyj.php

Золотарник: лечебные свойства и противопоказания


https://gkb18.ru/ryba-i-myaso/zolotarnik-lechebnye-svojstva-i-protivopokazaniya.html
https://herbana.world/plant/zolotarnik-kanadskij.html
https://saddrakona.ru/sad/solidago-canadensis.html
www.gramzdrowia.pl
www.rozanski.li
Fitoterapia i leki roślinne, prof. E. Zarawska, prof. B. Gierczak, prof. J. Niedworok

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *