Mięta kontra dziurawiec

mięta kontra dziurawiec

Mięta

Liście mięty należą do najpowszechniejszych i najczęściej stosowanych w Polsce surowców zielarskich.

Wyciągi z liści mięty pobudzają żołądek i wątrobę do wydzielania większej ilości soku żołądkowego i żółci. Ułatwiają w ten sposób trawienie i przyswajanie pokarmu. Ponad to mają działanie rozkurczowe na mięśnie gładkie jelit, dróg żółciowych i moczowych. Zapobiegają obstrukcjom i wzdęciom. Przeciwdziałają także zastojowi żółci w pęcherzyku żółciowym. Liście mięty mają właściwości przeciwbakteryjne. Dotyczą one jednak tylko przewodu pokarmowego oraz dróg żółciowych. Jest ono dość silne, a ponadto skuteczne również w stosunku do szczepów opornych na działanie antybiotyków.

Napary z mięty na dolegliwości żołądkowe

Napary i inne przetwory z liści mięty podaje się w zaburzeniach trawiennych, zwłaszcza bólu brzucha, wzdęciach, braku łaknienia, stanach nieżytowych przewodu pokarmowego, nieprawidłowej fermentacji, złym trawieniu tłuszczów, a także w kolce jelitowej i stanach skurczowych przewodu pokarmowego.

Przetwory z mięty na dolegliwości wątroby i dróg żółciowych

Przetwory z mięty są często stosowane w schorzeniach wątroby i dróg żółciowych, zapaleniu pęcherzyka żółciowego i przewodów żółciowych, a także w lekkiej niewydolności wątroby i zmniejszonym wytwarzaniu żółci. Pomocniczo stosuje się je w kamicy żółciowej i żółtaczce oraz w okresie rekonwalescencji po przebytym zapaleniu wątroby.

Mięta zewnętrznie

Zewnętrzne napary z mięty służą do płukania jamy ustnej i gardła, najcęściej jednak w połączeniu z innymi surowcami ziołowymi.

Oprócz mięty w postaci suszonego zioła możemy także nabyć olejek miętowy. Najskuteczniej działa on rozpylony w postaci aerozolu. Zastosowany w ten sposób na skórę i błony śluzowe, działa miejscowo silnie bakteriobójczo, a także przeciwbólowo, chłodząco i przeciwzapalnie i przeciwświądowo. Żółciotwórczo i przeciwskurczowo olejek jest słabszy niż liście mięty.

Działania niepożądane

Liście mięty pieprzowej oraz wyciągi z liści stosowane w zalecanych dawkach leczniczych, a nawet nieco wyższych, nie powodują objawów szkodliwych. Natomiast olejek miętowy, podany doustnie w dawkach większych od leczniczych, może wywołać ból brzucha, wymioty, a w dużych dawkach – zachwianie równowagi i głęboki sen. Olejek stosowany zewnętrznie może wywołać u osób nadwrażliwych pokrzywkę, świąd i przekrwienie skóry. Nie należy stosować mentolu w kroplach do nosa u małych dzieci.

Dziurawiec

Innym ziołem o dobroczynnym wpływie na układ pokarmowy bez wątpienia jet dziurawiec. Jednakże dzięki obecności rozmaitych składników ziele dziurawca wykazuje wielokierunkowe działanie, również wykraczające poza układ trawienny.

Dziurawiec na przewód pokarmowy

Wodne wyciągi z dziurawca działają ściągająco na błonę śluzową przewodu pokarmowego, przeciwzapalnie. Zaleca się je też w stanach zapalnych błony śluzowej żołądka i jelit, zmniejszonym wydzielaniu soku żołądkowego, wzdęciach i bólach brzucha.

Dziurawiec pobudza produkcję żółci

Dziurawiec pobudza produkcję żółci, rozluźnia mięśnie gładkie dróg żółciowych oraz ułatwia przepływ żółci do dwunastnicy. Przeciwdziała on zastojowi żółci w pęcherzyku żółciowym i zapobiega tworzeniu się kamieni żółciowych. Przetwory z niego stosuje się w stanach zapalnych i skurczowych dróg żółciowych, zastoju żółci w pęcherzyku żółciowym, początkowych objawach kamicy żółciowej oraz osłabieniu czynności wątroby.

Dziurawiec działa moczopędnie

Dziurawiec działa moczopędnie zwiększając o 15 do 30% dobową ilość wydalanego moczu. Dzięki temu ułatwia on usuwanie z organizmu substancji szkodliwych oraz przeciwdziała tworzeniu się kamieni moczowych. Przetwory z ziela dziurawca wykorzystuje się w zmniejszonym wydalaniu moczu oraz w kamicy, niezależnie od umiejscowienia złogów i rodzaju kamicy moczowej, a także w skazie moczanowej.

Dziurawiec działa także uspokajająco

Dziurawiec działa także uspokajająco na ośrodkowy układ nerwowy. Ze względu na to stosuje się go w wyczerpaniu nerwowym, niepokoju, zaburzeniach równowagi nerwowej, u dzieci w moczeniu nocnym, lęku nocnym i stanach nerwicowych.

Ponad to zioło działa hamująco na drobne krwawienia oraz uszczelniająco na ściany włośniczek.

Dziurawiec zewnętrznie

Zewnętrznie zaleca się dziurawiec na wrzody, odmrożenia, oparzenia I i II stopnia, owrzodzenia żylakowe, trudno gojące się rany, ponadto do płukania w zapaleniu dziąseł, jamy ustnej i gardła. Wyciągi z dziurawca stosuje się również w leczeniu bielactwa, czyli zaniku pigmentu skóry. Preparaty podaje się doustnie, a jednocześnie smaruje miejsca dotknięte bielactwem sokiem lub olejem z dziurawca i naświetla promieniami nadfioletowymi.

Działanie niepożądane dziurawca

Po pewnym czasie stosowania przetworów z dziurawca następuje zwiększenie wrażliwości na działanie promieni ultrafioletowych światła słonecznego. W związku z tym nawet po krótkim naświetleniu mogą wystąpić zaczerwienienia lub oparzenia skóry, pęcherze, krwawienia wewnętrzne i ogólne osłabienie. Zalecam zatem ograniczenie przyjmowania zioła latem, a jeśli już podejmujecie ryzyko z tym związanie, zachowajcie ostrożność. Opalanie jest wysoce niewskazane.

Reasumując mięta jest świetna na kłopoty trawienne, a olejek miętowy zadziała łagodząco i bakteriobójczo na skórę. Najlepiej stosować go w postaci aerozolu.
Dziurawiec także łagodzi dolegliwości trawienne o rozmaitych przyczynach, ponad to jednak ma bardzo wiele właściwości leczniczych wspomagających cały organizm. Działa on uspokajająco, moczopędnie, uszczelnia naczynia krwionośne oraz leczy dolegliwości skórne. Polecam mieć oba zioła w domowej apteczce.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *