Łopian jako lek na łuszczycę

łopian na łuszczycę

Łopian większy (Arctium lappa L.)

Łopian to po prostu popularne „dziady”,  inaczej „rzepy” lub „czepy”.  Zakwita on w lipcu. Kwiaty wyrastają w kształcie okrągłych koszyczków barwy różowoczerwonej. Są one zakończone haczykowatymi szczecinkami, łatwo przyczepiają się do sierści zwierząt i ubrań ludzkich. Surowcem leczniczym jest korzeń, liście oraz owoce. W Chinach i Japonii gotowane i marynowane korzenie łopianu są popularną potrawą.

Co ma w sobie łopian

Korzeń zawiera mieszaninę związków poliacetylenowych. Przypisuje się im działanie zarówno bakteriobójcze jak i grzybostatyczne. W roślinie jest również do 0,2% olejku eterycznego, są ponad to kwasy organiczne, fitosterol, śluz, inulina, substancje białkowe i sole mineralne.

Na co łopian pomoże

Łopian pobudza łagodnie działanie niektórych narządów. Zwiększa wytwarzanie soku żołądkowego, a także żółci w wątrobie oraz enzymów w trzustce i usprawnia ich przepływ do dwunastnicy. Dzięki temu poprawia on funkcjonowanie wątroby i trzustki. Ułatwia także trawienie i przyswajanie pokarmów, przyspiesza przemianę materii. Jednocześnie zwiększa dobową ilość wydalanego moczu. Działa również słabo napotnie.  Będzie wsparciem w początkowym stadium cukrzycy. Wewnętrznie w mało nasilonych nieżytach przewodu pokarmowego, wątroby i dróg żółciowych oraz dróg moczowych, a także w niektórych zaburzeniach przemiany materii stosuje się odwary i sok ze świeżego korzenia łopianu. Specjaliści od ziołolecznictwa oraz przedstawiciele chińskiej medycyny ludowej stosują korzeń łopianu jako środek oczyszczający krew z toksyn.

Łopian zewnętrznie

Najczęściej jednak podaje się łopian doustnie w rozmaitych przewlekłych schorzeniach skóry, zwłaszcza chorobach łojotokowych, wyprysku, świądzie, trądziku, czyrakach, ropniach oraz wysypkach. Sporządzony ze świeżego korzenia sok podajemy zewnętrznie na skórę i błony śluzowe w postaci okładów i kąpieli. Hamuje on silnie rozwój szkodliwych bakterii oraz grzybów chorobotwórczych oraz służy w leczeniu zaburzeń czynności skóry. Ma również własności przeciwzapalne.

Przetwory z łopianu

Odwar z korzenia łopianu przygotowujemy zalewając 2-3 łyżki rozdrobnionego korzenia  2 szklankami ciepłej wody. Następnie należy podgrzewać aż do wrzenia. Gotować powoli pod przykryciem 3 min. Odstawiamy na 15 minut i przecedzamy.  Pić l/3-1/2 szklanki 2—3 razy dziennie po jedzeniu. Sok ze świeżych korzeni pije się 1 raz dziennie po łyżeczce.

Odwar z korzeni suchych sporządzimy poprzez zalanie łyżki korzeni łopianu 1 szklanką wrzątku. Zostawić pod przykryciem na okres 3 godzin, zagotować i odcedzić. Pić 3 razy dziennie po szklance płynu.

Z czym łączyć łopian i na co

Zioła w kamicy moczowej: zmieszać po 50 g rozdrobnionego korzenia łopianu, ziela marzanki wonnej i ziela skrzypu oraz po 25 g liści pokrzywy, kwiatów bzu czarnego i owoców bzu czarnego. Zalać 2 łyżki ziół 2 szklankami wody ciepłej. Ogrzewać do wrzenia i gotować łagodnie pod przykryciem 3 min. Odstawić na 10 min i przecedzić do termosu. Pić 1/2-2/3 szklanki 2-3 razy dziennie między posiłkami jako środek moczopędny, czyszczący krew i uszczelniający naczynia włosowate.
Przy cukrzycy pije się wywar z korzeni łopianu lub mieszankę: strąki fasoli, korzenie łopianu, liście borówki czernicy. Wszystkie składniki użyte w równych ilościach. 50 -60 g mieszanki zalewamy 1 l wody i odstawiamy na noc. Rano zagotować (5 -7 minut) i ponownie odstawić na jakiś czas. Przecedzić, delikatnie odcisnąć pozostałości i wypić całą otrzymaną ilość wywaru w ciągu dnia w 6 porcjach. Ten sam wywar stosowany jest przy różnych chorobach układu moczowo -płciowego, w tym również do leczenia chorób wenerycznych. Jest lekiem moczopędnym, oczyszczającym nerki i moczowody.
Przy podagrze należy pić herbatę z następującej mieszanki: korzenie łopianu -25 g, kłącza perzu -20 g, ziele uczepu -20 g, ziele fiołka trójbarwnego -30 g, przetacznik lekarski -20 g. 40 g powyższej mieszanki zalać 1 I wody i gotować na małym ogniu przez 15 minut. Pić po 3 szklanki dziennie, pierwszą porcję na czczo.

Stosowanie zewnętrzne: osoby cierpiące na reumatyzm lub artretyzm mogą stosować kąpiele z dodatkiem wywaru z korzeni łopianu, ziela wrzosu, pokrzywy, bagna, ostu, liści brusznicy – w dowolnych ilościach.

Gotowe produkty ziołowe

Sproszkowany korzeń łopianu jest składnikiem preparatu Betagran, a wyciąg płynny wchodzi do preparatów Betasol oraz Seboren firmy Herbapol.

Betagran (Herbapol), granulat zawierający korzeń łopianu, strąki fasoli, korzeń wilżyny, korzeń rzewienia, ziele gryki, ziele skrzypu, owoc bzu i liście brzozy. Dorosłym zaleca się doustnie 1-1,5 łyżeczki granulatu 2-3 razy dziennie po jedzeniu. Popijamy 1/2 szklanki wody lub wody z sokiem. Zalecany jako lek wspomagający w łuszczycy, zwłaszcza u osób starszych.
BetasoI (Herbapol), płyn zawierający środki roślinne jak Betagran. Dorosłym zaleca się doustnie po 1 łyżeczce w 1/3 szklanki wody 2-3 razy dziennie. Podobnie jak Betagran  – wspomagająco w łuszczycy, zwłaszcza w postaci zadawnionej u osób starszych.

Seboren (Herbapol), płyn zawierający wyciągi płynne z korzenia łopianu, korzenia pokrzywy, kłącza tataraku i owoców pasternaku. Stosowany jest zewnętrznie w łysieniu plackowatym i męskim, łuszczycy oraz łojotokowym zapaleniu skóry owłosionej części głowy. Płyn należy wcierać dłonią w gumowej rękawiczce w skórę głowy w przypadku łojotoku i łupieżu. 1 raz dziennie przez 10-15 dni, a następnie 1 raz dziennie co 3 dni. W przypadku łysienia plackowatego i męskiego stosować 2 razy dziennie przez 6 miesięcy, a potem rzadziej. Należy unikać kontaktu Seborenu ze zdrową skórą, gdyż zwiększa jej wrażliwość na promienie słoneczne i lampy kwarcowej.

Działania niepożądane.

Przetwory z łopianu stosowane w zalecanych dawkach nie wykazują działania toksycznego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *