Bylica piołun

bylica piołun

Bylica piołun to roślina osiągająca wysokość do 120 cm. Bylica piołun rośnie w całej Europie, Ameryce Północnej i zachodniej Azji. W Polsce występuje powszechnie na nieużytkach, polanach, łąkach; jest także ziołem uprawianym na plantacjach.  Jej polska nazwa pochodzi od prawosłowiańskiego słowa „pioły” oznaczającego gorycz.

Podstawowe związki czynne bylicy piołun

Ziele piołunu zawiera gorycze. Polskie normy apteczne wymagają, aby ziele piołunu miało wskaźnik goryczy nie niższy od 500. Ponadto w zielu znajduje się około 0,5% olejku eterycznego, którego składnikami są tujon (do 50%), tujol (około 10%), felandren, pinen, chamazulen.

Działanie piołunu na układ pokarmowy

Najbardziej cenione w lecznictwie jest znane od wieków działanie pobudzające wydzielanie soków trawiennych. Gorycze zawarte w bylicy piołun oddziałują na cały układ trawienny. Począwszy od jamy ustnej, poprzez wątrobę i trzustkę, na żołądku kończąc. Związki goryczowe zawarte w zielu piołunu drażnią zakończenia nerwów w kubkach smakowych języka i zwiększają wydzielanie soku żołądkowego. Jednocześnie działanie pobudzające ziela dotyczy także wątroby, powodując wzmożone wydzielanie żółci oraz zawartych w niej kwasów żółciowych. W przypadku trzustki piołun zwiększa wytwarzanie soku jelitowego i znajdujących się w nim enzymów trawiennych. Związki goryczowe ziela piołunu poprawiają trawienie i przyswajanie pokarmów. Składniki olejku, zwłaszcza tujon i felandren, przyjęte z goryczami w dawkach leczniczych pobudzają wydzielanie soków trawiennych oraz ułatwiają przepływ żółci do dwunastnicy.
Ziele działa również rozkurczowo na przewód pokarmowy, przewody żółciowe, trzustkowy oraz moczowe, a także na macicę.
Napar lub nalewkę z ziela piołunu podaje się doustnie w niedokwaśności treści żołądkowej, braku apetytu, niestrawności oraz przewlekłych nieżytach żołądka i jelit, połączonych ze zmniejszonym wydzielaniem soków trawiennych i żółci z objawami zgagi, odbijania, wzdęcia, bólu brzucha, a nawet w kolce jelitowej i zaparciach atonicznych. Ponadto stosuje się je w niewydolności trzustki i zmniejszonym wytwarzaniu enzymów trawiennych. Przetwory te można podawać osobom w wieku podeszłym oraz rekonwalescentom po ciężkich chorobach i operacjach przełyku żołądka i dwunastnicy.

Inne działanie zioła piołun

Olejek ma słabe działanie odkażające. Wyciągi z ziela piołunu zwiększają u niektórych chorych ilość wydalanego moczu, zwłaszcza u osób z upośledzonym przesączaniem kłębkowym.
Działają też trująco na owsiki po podaniu w lewatywie, a także na niektóre pasożyty skórne, jak świerzbowce i wszy. Napar z ziela piołunu można stosować w postaci lewatywy przeciw owsikom i glistom jelitowym u dzieci, a w formie wcierań i obmywań przeciw świerzbowcom i wszom.
Napar ten, chociaż nie zawiera saponin, zmywa szybko tłuszcz i smar z ciała i odzieży.

Działania niepożądane

Składniki olejku eterycznego piołunu, zwłaszcza tujon i rujol są toksyczne, szkodliwe, zwłaszcza dla kobiet ciężarnych. Przetwory z piołunu należy stosować ostrożnie przez krótki okres, czynić przerwy i nie przekraczać zaleconych dawek oraz zalecanej częstotliwości zażywania. Nie wolno podawać kobietom w ciąży oraz karmiącym. Niestosowanie się do tego powoduje wystąpienie zawrotów głowy, ataków epileptycznych, przekrwienie narządów wewnętrzych, a nawet poronienie.

Jak wiadomo zioła, podobnie zresztą jak ludzie, w pojedynkę są mało efektywne. Dlatego też podaję kilka przepisów na mieszanki ziół na różne dolegliwości, z udziałem piołunu w składzie.

Piołun w składzie ziół gorzkich

Po 20 g ziela piołunu, ziela tysiącznika, liści bobrka, liści mięty pieprzowej i kwiatów rumianku oraz 10 g owoców kminku wymieszać. Zalać 1 łyżkę ziół 1 szklanką wody wrzącej i pozostawić na parze pod przykryciem na 15 min. Odkryć i odstawić na 10 min i przecedzić. Wypić porcjami w ciągu dnia na 30 min przed jedzeniem jako środek pobudzający wydzielanie soku żołądkowego, poprawiający trawienie i przywracający apetyt.

Zioło piołun w kolce jelitowej

Zmieszać po 10 g ziela piołunu i korzeni arcydzięgla oraz po 25 g kwiatów rumianku, ziela pięciornika gęsiego i kłączy tataraku. Zalać 2 łyżki ziół 1,5 szklanki wody wrzącej i postawić pod przykryciem na parze przez 15 minut. Odkryć i odstawić na 5 min i przecedzić do termosu. Pić 1/4-1/2 szklanki 2-3 razy dziennie gorący napar małymi łykami.

Ból brzucha

Gdy chory skarży się na ból w dołku podsercowym, który pojawia się nagle i względnie szybko mija, stanowi on prawdopodobnie objaw zaburzenia trawienia na tle nerwicy żołądka. Ból daje o sobie znać zarówno przy pełnym, jak i pustym żołądku, a najczęściej chory doświadcza go w nocy. Wymioty na ogół nie występują. Ból może trwać dłużej niż 1 godzinę. Chory się poci i słabnie. Ucisk na dołek podsercowy przyczynia się do zmniejszenia bólu. Niektórzy chorzy tracą apetyt, inni odczuwają wilczy głód – jedzą wszystko i dużo piją, co prowadzi do zaparcia j wzdęcia.

W czasie ataku bólu podajemy choremu co godzinę 1 filiżankę naparu z liści mięty pieprzowej, ziela piołunu i cząbru ogrodowego (po 50 gramów każdego ze składników dokładnie mieszamy, 2 łyżki mieszanki zalewamy ½ litra wrzącej wody, odstawiamy pod przykryciem na 10 minut, przecedzamy). Taką samą mieszankę chory powinien wypijać 3 razy dziennie po 1 filiżance przez 7 dni po ustąpieniu bólu.

Brak apetytu – pomocny piołun

Z brakiem apetytu mamy do czynienia w przypadku ostrego lub przewlekłego zapalenia żołądka, zwłaszcza z niedokwaśnością soku żołądkowego, a także w przypadku różnych chorób zakaźnych.

1 łyżkę ziela piołunu i 1 łyżkę liści szałwii lekarskiej zalać 2 szklankami wrzącej wody, ogrzewać na małym ogniu przez 10 minut, przykryć, odstawić w ciepłe miejsce na dalsze 10 minut, przecedzić. Pić po 1 łyżce co 2 godziny w ciągu 3-4 dni.

Można także zmieszać w równych porcjach ziele piołunu, kłącze tataraku, liście bobrka trójlistnego i owoce kminku. Dokładnie wymieszać. 2 łyżki mieszanki zalać ½ litra wrzącej wody, gotować na małym ogniu przez 20 minut, następnie przykryć, odstawić w ciepłe miejsce na dalsze 20 minut, przecedzić. Pić po 1 łyżce 3-4 razy dziennie na 30 minut przed jedzeniem.

Piołun na glistnicę i owsicę

Pasożyty to choroba szczególnie nieprzyjemna i trudne do wyleczenia. Poniżej podaję przepis na mieszankę przepisu ojca Grzegorza Franciszka Sroki, która wspomoże naszą kurcję przeciwpasożytniczą.

Zioła do sporządzania lewatyw w owsicy:
Ziele glistnika 50,00 g
Ziele bylicy piołun 50,00 g
Kwiat wrotyczu 50,00 g
Zioła zmieszać. Na opakowaniu napisać „Zioła trujące! Tylko do lewatyw!” Wsypać 4-5 łyżeczek na 1/2 1 wody, gotować 2-3 min. Pod przykryciem, odstawić na 10 min., przecedzić; ciepły, lecz nie gorący, wyciąg użyć porcjami do lewatyw dla dzieci, po uprzednim wypróżnieniu. Dla osób dorosłych stosować 1/2 1 wyciągu (nie wolno pić !). Lewatywy robić 10-12 dni, następnie przerwać na 10 dni i powtórzyć.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *